Morgunstund

Bloggað á MSN space October 19

Gamla konana sat á rúmgaflinum og klæddi sig í ullarsokka. Verkið gekk hægt en örugglega. Fingurnir og liðirnir voru ekki jafn fimir og áður og ullarsokkarnir voru ekki jafn þykkir og þegar þeir voru prjónaðir. Eftir vandasamt verk og allnokkurn tíma var húnn fullklædd. Það var hennar aðalsmkeri að vera alltaf sæt og fín, því velttilhafðar konur hafa meiri reist og eiga auðveldar með að fyrirskipa vinnumönnum í fjarveru bóndans. Henni var hugsað til bónda síns sem reið suður daginn áður. Henni var alltaf illa við að sjá á eftir honum suður dalinn. hún óttaðist að hesturinn myndi missa fótfestu í skriðunum eða hnjóta um steina í ánni, en hún gerði sér grein fyrir að sykur og brauð voru nauðsynjar sem hún vildi ekki vera án. Gamla konan bægði þessum hugsunum frá þsér og klifraði niður tröppurnar úr baðstofunni. Hún settist niður á lítinn koll við eldstæðið og tók til við að prjóna. Verkin gáttu ekki beðið lengur. Sigga litla yrði að fá nýja ullarsokka fyrir haustið svo henni yrði ekki kalt þegar hún færi út að mjólka ána sína.
Sólin skein inn um gluggan en fyrir utan flögruðu hvít fiðrildi. Gamla konan gerði sér hlé frá vinnu til að virða þau fyrir sér. Þá tók hún eftir því að lítil dugga var á siglingu eftir vatninu í átt að bænum. "Nújá, eru Bugðarsveitarmenn aftur komnir að biðja um aðstoð" tautaði hún með sér. Hún gekk að bæjardyrunum og kallaði: "Guðmundur... Guðmundur minn!" en fékk ekkert svar. "Hvert fór hann bróðir þinn?" spurði gamla konan Siggu litlu sem kom lababndi með fötu fulla af eggjum. "Hann var uppi í móunum að reka féð þaðan" svaraði Sigga. Gamla konana brosti með sér því hún vissi að þarna var ætlaði Guðmundur að vinna sér inn bita frá sér, án þess að pabbi sinn fengi að vita það. "Hlauptu nú til Guðmundar, Sigga mín, og biddu hann um að hlaupa niður að vatni til að taka á móti mönnunum sem koma siglandi frá Bugðu."
Sigg lagi frá sér litlu fötuna og hljóp af stað. Gamla konan gekk inn í bæinn til að taka fram veitingar handa gestunum. Leiðin að gestum liggur gegnum magann. Það verður ekki annað sagt en að gamla konan á Bakka veit hvað hún syngur.