Bífrænn

Í gær gerðum við Harpa okkur glaðan dag í tilefni dagsins. Við fengum okkur góðan mat á veitingastað og fórum síðan að sjá stór-hasar-myndina Mission Impossible III sem var fínasta afþreying, í sjálfum sér.
Það sem vakti hinsvegar athygli mína er að risa-mega-gígantíski-stóri-auglýsingaskjárinn á horni kringlunnar var horfinn. Einhver hefur í skjóli nætur gripið þennan 4 metra háa skjá af efstu hæð bílastæðahúss Kringlunnar án þess að nokkur veiti því eftirtekt! Þjófurinn hefur auðvitað viljað horfa á úrslitaleiki HM á risaskjá úti í garði hjá sér og komist að þeirri niðurstöðu að enginn skjár á íslandi væri stærri en þessi.
Það sem mér finnst merkilegast er að þetta hefur algjörlega farið framhjá fréttamönnum morgun-, frétta- og blaðsins. Maður skyldi nú ætla að 4 metra hátt sjónvarp í garði einhvers ætti nú að vekja einhverja eftirtekt!

Viðeigandi

Algjör Sveppur

Bölvun Guðsblessunar

Einn af mínum bestu hæfileikum er að ég get sofna svo til hvar sem er, hvenær sem er. Það heyrir til algjörra undantekninga ef ég sofna ekki á 5 mínútum. Ég get líka sest niður og tekið nokkra mínútna kríu ef ég þarf á að halda. Fylgifiskur þessa hæfileika er að ég sef mjög fast. Ég hrýt reyndar líka, en ég er ekki viss um að það tengist þessu endilega. Ég sef svo fast að ég rumska yfirleitt ekki þótt Harpa þurfi að klifra yfir mig til að fara í vinnuna á morgnanna. Blessunarlega vakna ég þó við strákinn ef hann lætur heyra nógu hátt í sér.

Undanfarið hefur nýtt alvarlegra vandamál skotið upp kollinum. Í vetur færðum við allt til í herberginu þannig að höfuðgaflinn á rúminu okkar liggur upp við ofninn. Ofninn er þeim hæfileika gæddur að ef einhver hiti er á honum er hann sjóðandi heitur efst en kólnar því sem neðar dregur eftir því hve hátt hann er stilltur. Ég hef vanist því að sofna stundum með aðra höndina upp yfir höfuðið. Í morgun vaknaði ég í annað sinn með stóra brunablöðru á handleggnum. Það virðist nefnilega vera þannig að ég setji höndina upp yfir höfuðið í svefni líka og að hún lendi stundum á ofninum. Þá virðist ég ekki finna neitt sérstaklega fyrir því hve sjóðandi heitur ofninn er, að minnsta kosti ekki fyrr en ég er búinn að brenna mig á honum. Í fyrra skiptið, fyrir um þremur vikum síðan fékk ég stóra blöðru á framhandlegginn. Blaðran er farin en ég er enn með stórt rautt ör þar sem hún var. Í morgun vaknaði ég með 3 rauðar stórar brunnar rendur á handabakinu en sem betur fer umbreyttist bara ein röndin í blöðrur.

Það verður víst ekki tekið út með sældinni að sofa fast. Það borgar sig líklega að lækka í ofninum eða setja eitthvað yfir hann í framtíðinni. Annars mun ég bráðlega líta út eins og fílamaðurinn á hægri handlegg.

Bleikur 19.júní

Hæ Hó og Jibbi gay

Heimurinn er svo skemmtilega skrítinn. Röð tilviljana og afleiðingar gerða minna uðru þess valdandi að um fimm leitið á 17.júní var ég labbandi vestur eftir Hringbrautinni,einn ,með bleika "Hello Kitty" blöðru í hendinni. Ég efast ekki um að fjölmargir ökumenn og farþegar hafi lengt líf sitt um nokkrar mínútur með innilegum óstöðvandi hlátri.

Verð reyndar að viðurkenna það að undir niðri kraumaði þörf til að valhoppa.

Heimurinn í hnotskurn

KFC kært fyrir notkun óhollrar steikingarfeiti

Bandaríska skyndibitakeðjan KFC hefur verið kærð fyrir að nota óholla steikingarfeiti, fulla af mettuðum fitusýrum til að steikja kjúklingabita. Það er miðstöð vísinda í þágu almennings og dr. Arthur Hoyte, eðlisfræðingur í Maryland, sem hafa kært fyrirtækið og krefjast þess að það noti aðra steikingarolíu. Að öðrum kosti verði neytendum ítarlega kynnt áhrif þess að neyta mettaðra fitusýra. Þá er krafist hárra skaðabóta.Talsmenn KFC í Bandaríkjunum segja að þeir viti vel að hægt væri að nota hollari steikingarfeiti á matsölustöðum þeirra. Upplýsingar um næringarinnihald á matseðli þeirra hefði þó lengi legið fyrir, meðal annars á heimasíðu KFC og því teldi fyrirtækið engan fót vera fyrir málarekstrinum.

Tekið af vef Rúv

Í þágu læknavísindanna

Ég ákvað að fórna mér í þágu mannkynsins til að stuðla að bættri heilsu í heiminum og framförum í læknavísindum.
Ég bauð Hörpu semsagt æðarnar mínar til þess að hún gæti æft sig í að setja upp æðalegg. Ég er sérstaklega æðaber og laus við nálahræðslu og er þess vegna auðvelt tilraunadýr. Fyrsta kvöldið stakk hún mig í bæði handarbökin með löngum æðaleggs nálum. Þær tilraunir gengu ekki sem skyldi, enda var Harpa stressuð að stinga í mig.
Nokkrum dögum síðar eftir að hafa fengið örlitla leiðsögn í vinnunni gerði hún þriðju tilraunina á mér og tókst hún einstaklega vel. Ég er hrikalega stoltur af konunni minni að geta stungið fólk með nálum og séð blóð án þess að blikkna. Það er meira en ég get hugsað mér að gera. Nú er bara spurning hvar hún vill æfa sig á að stinga næst?

Undir frostmarki í helvíti

Í morgun kom ég við í okurbúllunni 10/11 á leiðinni í vinnuna til að kaupa mér ávexti í nesti. Þegar ég labbaði inn gegnum rafdrifna búðainnganginn var ég sleginn í gólfið af einskærri undrun. Einn hillurekki sem áður hafði innihaldið súkkulaðiskilaboð við öll tækifæri og ýmsan ónauðsynlegan varning hefur nú verið fylltur af lífrænum heilsuvörum. Þarna er að vinna ýmiskonar lífrænt ræktað spelt, hafra, pasta, kex, hnetur, sósur, súkkulaði og allt mögulegt og ómögulegt sem ekki er hægt að finna venjulega nema í sérstökum heilsubúðum eða heilsuhorni Hagkaupa. Auðvitað er úrvalið af mjög takmörkuðu magni en miðað við smæð þessarar verslunar er úrvalið nokkuð gott.

Þetta er töluverður viðsnúningur hjá 10/11 sem hingað til hefur sérhæft sig í öllu fljótlegu og óhollu. Ókosturinn við þetta er hinsvegar að 10/11 hefur um leið náð nýjum hæðum í verðlagningu á matvælum. Þetta er tímamóta stefnubreyting hjá 10/11... en ég held ég haldi samt áfram að versla þessar vörur í Bónus/Hagkaupum/Heilsu eða Maður lifandi.

Nagandi bakþanki

Samstarfsmaður minn er með fínan Samsung GSM síma með pólífónískum hringtónum. Hann hringir nokkrum sinnum á dag og þá spilast afbragðs stefbútur þangað til hann svarar, sem eru yfirleitt ekki nema um 5-10 sek. Þegar ég heyrði upphafsstefið fyrst kannaðist ég eitthvað við það. Næstu skipti sem síminn hringdi fannst mér ég ætti að þekkja þetta lag. Eftir nokkra daga var ég farinn að leggja eyrun við hlustir þegar síminn hringdi til að reyna að átta mig á þessu.
Eftir viku var ég farinn að hárreita mig í hvert skipti sem síminn hringdi því ég vissi að ég þekkti þetta lag ósköp vel og ætti vel að vita hvaða stef þetta væri. Þetta var ekki indiana jones stefið eða titillag Space Quest III en ég var orðinn sannfærður um að lagið kæmi úr skemmtanaiðnaðinum.

Á mándudag hringdi síminn enn aftur. Ég hoppaði hæð mína í lofti af taugatitringi, reytti hár mitt, hljóp út í horn þar sem ég kúrði mig niður í litla kúlu og ruggaði mér fram og aftur tautandi í sífellu "hvaða lag er þetta". Þá eins og fyrir himneska uppljómun rann upp fyrir mér ljós. Þetta var að sjálfsögðu stefið úr Black Adder þáttunum frábæru.
Nú líður mér mun betur og syng hástöfum með í hvert skipti sem síminn hringir, sem er því miður orðið sjaldgæfara af einhverjum ástæðum.

Argasta snilld

Nú er loksins væntanleg fyrsta dramatíska þróunarumbyltingin í hönnun og meðhöndlun lyklaborða. Rússneskt auglýsingafyrirtæki, Art. Lebedev Studio, hefur hannað lyklaborð sem vit er í!

Grunnhugmynd lyklaborðsins er að allir takkar eru forritanlegir og ekki nóg með það heldur er hver einasti takki lyklaborðsins lítill skjár sem hægt er að ráða myndinni á. Þetta þýðir að þú sérð á lyklaborðinu nákvæmlega hvað hver takki gerir. Engir límmiðar eða innbrendir stafir. Þegar þú ert í myndvinnslu getur þú séð myndrænt hvað takkarnir gera og þegar þú ert í skotleik geturðu séð hvaða vopn er á hvaða takka. möguleikarnir eru endalausir! Þetta er gadget sem ég vil eignast!

Sjá nánari upplýsingar um þetta lyklaborð hér:http://www.artlebedev.com/portfolio/optimus/

Efri(h)árin

Þegar ég leit í spegil fyrir skemmstu stoppaði hjarta mitt. Út úr höku skegginu mínu stakkst út eitt stórt svert grátt hár. Dagurinn var ónýtur. Mér leið örlítið betur eftir að ég hafði fullvissað mig um að ég væri ekki farinn að grána í vöngum en gráa hárið í skegginu ásótti mig. Ég klóraði mér í skegginu allan daginn og hugsaði til elliáranna þar sem ég væri kominn með silfurgrátt skegg um þrítugt, skallabletti á hnakkanum og slappa magavöðva með lekandi bumbu niður á hné.
Þegar ég kom heim grátandi og neyddi Hörpu til að virða fyrir sér ófögnuðinn brosti hún og sagði að ég hefði alltaf verið með ljós hár í skegginu.
Við nánari athugun í speglinum heima og góðu ljósi sá ég að sannarlega var ég með töluvert af ljósum eða réttara sagt litlausum skegghárum út um allt. Ég plokkaði svera skeggstubbinn með flísatöng, hennti honum í ruslið og kveikti á einhverjum unglingaþætti í sjónvarpinu.>