Gnægtabrunnur internetsins - Geni.com

View more of Óskar Þór's tree | Get your own family tree at Geni.com

Ef það finnst ekki á netinu, þá er það ekki til.

Fyrir tilstilli Daníels þá datt ég inn á vefinn geni.com. Hér er á ferðinni merkilegt fyrirbrygði, vefur til þess að búa til ættartré fjölskyldunnar þinnar.

Þessi vefhugbúnaður er alveg gífurlega lunkinn og sniðugur. Ég sjálfur á orðið voðalega erfitt að muna börn barna systra pabba, enda hittar maður þetta fólk ekki nema þriðja hvert ár eða svo og hvað þá að maður muni öll börnin sem börn barna afasystkina pabba. Núna er kominn vettvangur fyrir mig og alla fjölskylduna mína og fjölskyldur fjölskylduaðila minna til þess setja inn upplýsingar og myndir og sig og síðna.

Ein snilldin við þetta er að ég þarf ekki að setja alla inn. Auðvelt er að bjóða fjölskyldumeðlimum aðgang svo þeir geta sett inn sínar upplýsingar og sínar myndir og síðan boðið sínum aðilum aðgang sem geta sett sína inn. Til dæmis bauð hálfsystir Hörpu inn sínu fólki sem er farið að setja sitt fólk inn þannig að tréð hefur vaxið gífurlega í þá áttina.

Forritið er ótrúlega fjölhæft og skemmtilegt og ég mæli ótvírætt með því til skemmtunar of fræðslu. Hér að ofan er hægt að sjá mitt eigið ættartré.

Stóra beinfundarmálið

Ég búinn að fylgjast spenntur með beinfundinum í Kjósahreppi sem hefur verið í fréttum núna um páskana. Þetta hljómar eins og lýsing á góðri glæpasögu eftir Arnald:


Grafarlaus bein í mýrinni
eftir Indriða Arnaldsson

Á páskadag rekast börn á höfuðkúpubein sem liggur úti í móa. Við athugun málsins kemur í ljós að beinið er úr höfuðkúpu konu sem lést fyrir um 30 árum. Fram kemur kona sem telur beini koma úr búslóð hjólhýsis sem splundraðist í ofsaveðri um áramótin svo innanstokksmunir dreifðumst um svæðið...
Við rannsókn málsins beinast böndin fljótt að tengdarsyni konunnar sem segist hafa fengið það frá látnum afa sínum, sem var héraðslæknir á þeim tíma sem talið er að konan hafi látist.

Hér er á ferðinni æsispennandi spennutryllir um afbrýðissemi, fjölskyldudeilur, ást og galdra sem teygir sig yfir norðurlöndin endilöng þar sem rannsóknarlögreglumennirnir Sigurgeir og Sigrún grafast fyrir um fortíð stoltrar ættar með dimm leyndarmál.

Ég get ekki beðið eftir að þættirnir koma í sjónvarpi!

Marinn og blár

Bansettur bíllinn okkar tók enn upp á því í dag að neita að snúa lyklinum í svissinum. Þetta hefur nokkrum sinnum áður komið fyrir og ALLTAF þegar maður má síst vera að því. Í þetta sinn voru VK og Harpa stödd á Select uppi á Höfða á leiðinni á Flúðir. Ég fór ekki með í þetta sinn því ég þarf að vera heima og læra, læra, læra. Nóg af skilaverkefnum eftir páska og lokaverkefnið færist sífellt nær. En þau urðu semsagt föst þarna því svissinn er bilaður. Ég kom og bjargaði þeim með Pólóinn hennar tengdó svo þau kæmust af stað úr bænum. Ég eyddi klukkutíma í að reyna að þjösnast á lyklinum áður en pabbi kom með verkstæðismann frá Suzuki sem á endanum tók skrúfjárn, þrykkti því inn í svissinn og snéri af afli (þangað til eitthvað small) og þá gekk lykillinn hringinn.

Bíllinn er semsagt kominn á verkstæði, ég komst í skólann (2klst eftir áætlun) og sit hér bloggandi með bláan og marinn þumalfingur og vísifingur eftir að haf tekið á lyklinum í klukkutíma samfellt.

Olgeir ofurhetja

Það kann að koma mörgum á óvart, en alveg síðan í barnaskóla hef ég haldið ótrúlegt leyndarmál. Ég er ekki bara Óskar Þór, einfaldur nemi, heldur er ég á næturnar ótrúlega ofurhetja, OLGEIR OFURHETJA.

Það vildi nefnilega svo óheppilega til eitt kvöld þegar ég var 13ára að ég var að labba framhjá rafstöð orkuveitunnar. Einmitt á þeim tímapunkti var rússnesk herflugvél að fljúga yfir með fullan farm af kjarnorkuúrgangi og svo óheppilega vill til að eldingu slær niður í flugvélina og veldur skammhlaupi í farangurs rampi með þeim afleiðingum að ein kjarnorkuúrgangsfatan fellur niður og lendir á mér. Fyrir röð undraverða atburða æxlast það þannig að þar sem ég stend lörðandi í kjarnorkuúrgangi lýst annarri eldingu niður í rafstöð orkuveitunnar og leiðir út beint í mig svo ég varð skyndilega eins og kjarnorkuknúin ljósapera. Öllu rafmagni sló samstundis út í hverfinu en ég lýsti eins og viti þar sem ég stóð þarna í losti.

Skemmst frá því að segja þá átti ég sök á ófáum rafmagnstruflunum í hverfinu næstu árin á meðan ég náði valdi yfir ofurhæfileikum mínum. Ég get hlaupið svo hratt sem eldingu lýst niður, skotið rafmagni úr höndunum, stjórnað rafsegul- og útvarpsbylgjum og séð með X-ray vision allt sem mig langar að sjá. Ég hef einn míns liðs varið Ísland fyrir ógnum heimsins. Ill ómenni og arðræningjar hafa ekkert haft í mig og nú eru illmennin Ógnarbrók, Hipp hopp Halli, Doktor Magarena og Fyndnasti maður Íslands vistaðir á bak við lás og slá á geðdeild Landsspítalans.
Vinsamlegast virðið ofur-einkalíf mitt og haldið þessu leyndu. Ég get bara ekki þagað lengur yfir þessu.

Myndirnar að ofan voru teknar á þemaárshátíð skátafélagsins Ægisbúa í Janúar síðastliðnum, en þar opinberaði Harpa sig einnig sem Harpa MacFinnegan, the Scotish hag.

No Stream of Soda

Ég er búinn að vera mjög að lang mestu leiti mjög duglegur síðasta mánuðinn. Ég hef dregið um 90% úr kókdrykkju og aukið grænmetisneyslu um 300%. Stefnan er síðan að auka hreyfingu um 400% (sem ætti reyndar ekki að vera erfitt, tölfræðilega séð). En jafnvel þótt ég sé ekki farinn að auka hreyfingu neitt verulega ennþá er nálin á vigtinni blessunarlega farin að hreyfast í rétta átt.

Það er herfilega erfitt að hætta í kókinu. Eða kannski heldur algjörlega ómögulegt að hætta í gosinu. Ég held ég geti ekki hætt að kaupa gos til að drekka "á ferðinni" og þess vegna eyðirmaður glaður 140kr í vatn með gosi og vott af bragði. Krónurnar safnast hinsvegar saman.

Mér hefur reynst ágætlega að eiga 2l kristal flösku í ísskápnum til að grípa í. Það er merkilegt hvað gosið endist lengi í þessum flöskum, ólíkt í kókinu.

Við Harpa höfum átt forlátt Sodastream tæki í mörg ár og notað það nokkuð, þó með hléum. Svona vélar eru alger snilld. Við höfum reyndar ekki notað bragðefni lengi, en að sóda könnu af vatni og skella appelsínu/melónu/epla/sítrónu/lime sneið í og láta bíða í svona hálftíma inni í ísskáp gerir alveg kraftaverk. Nema hvað... þegar ég ákvað að hætta í kókinu dró ég fram tækið og ætlaði að sóda. Þá komst ég að því að ég hafði klárað kolsýruna síðast þegar ég notaði tækið. Ég fór og splæsti í nýjan kút. Þegar ég skellti honum í frussaðist kolsýra út um allt svo ég náði með naumindum að skrúfa hann af áður en hann tæmdist. Ég hélt að hann væri bilaður og fékk nýjan, en í ljós kom að það er Sodastream tækið sem er bilað. Ég settist niður með skrúfjárn og mikinn vilja, en þrátt fyrir það hefur mér ekki tekist að laga það betur en svo að þegar ýtt er á takkann frussast kolsýra út úr öllum opum og ekkert gerist í flöskunni.

Ef svo heppilega vill til að einhver ykkar á þvílíkt undratæki sem rykfellur inni í skáp þá skal ég mjög gjarnan losa ykkur við það, og það án þess að taka nokkra greiðslu fyrir. Ef ekki, þá minni ég á að ég á afmæli í lok júní, og stefni auk þess á að útskrifast í vor. :)