Önnur skiptin yfirstaðin

Nú eru hjólin farin að snúast. Í gær barst mér tilboð í tvö fullgötuð kaffikort frá Café Roma sem ég gat ekki hafnað. Ásgeir Ólafsson, tæknifræðingur bauð mér að fá í staðin glæsilegt stál-hitamál merkt SINDRA. Ásgeir hefur átt þetta mál í nokkurn tíma en átti ekkert kaffi í það. Ég tók tilboðinu snögglega og við hittumst í gærkvöldi til að ganga formlega frá skiptunum.

Hitamálið er hið gerðarlegasta, tekur um 0.4l af vökva og er þeim eiginleika gætt að halda vökvanum heitum eða köldum mun lengur en í venjulegu glasi. Málinu fylgir lok með drykkjaropi til að hámarka hita/kulda temprun og sterklegt handfang til að auðvelda aðkomu málsins að munni.
Það gefur auga leið að notkunarmöguleikarnir á þessu máli eru óendanlegir. Hægt er að: fylla málið af kaffi og sötra lengi á því í vinnunni við yfirferð trúnaðarskjala, taka það með í göngu yfir Fimmvörðuháls og drekka kakó úr því þegar komið er í Þórsmörk, hella frískandi svaladrykk í það til að kæla sig niður eftir sólbað á Austurvelli (ef það verða fleiri sólardagar í sumar!!!), gefa málið í afmælis- eða brúðkaupsgjöf eða blanda sér hrærðan en ekki hristan martini eftir erfiðan vinnudag án þess að konan sjái hvað þú sért að drekka.

Ég vil því að gefnu tilefni taka það fram að þetta er ekkert grín. Ég mun stefna ótrauður að því markmiði sem ég hef sett. Ég hef rétt um ár til stefnu til þess að takast þetta og ég skal... Ég meina'ða, hver hefur ekki not fyrir stál-hitamál?

Hver vill skipta?

Fyrsta skiptið

Fyrstu formlegu skiptin hafa nú farið fram. Það var Hörður Lárusson, grafískur hönnuður sem bauð mér tilboð sem ég gat ekki hafnað. Í skiptum við litla hestalyklakippu bauð hann mér tvö fullgötuð kaffikort úr Roma Café. Hvort kortið jafngildir kaffidrykk að eigin vali á þessu kaffihúsi. Ég var að sjálfsögðu himinn lifandi yfir þessu kostaboði. Ég fór til hans í gær og við skiptumst formlega á hlutum með handabandi og myndartöku.

Ég hefði sjálfur ekkert á móti að kíkja á kaffihús með konunni og sötra á kaffi latte en ég verð að halda áfram ótrauður að markinu og hef ég því nú í boði tvö fullgötuð kaffikort til skiptanna.

Roma Café er huggulegt kaffihús og bakarí á Rauðarárstíg 8 og í Kringlunni gengt Eymundsson. Það liggur ljóst við að tveir kaffidrykkir að eigin vali geta komið sér vel og óhætt að segja að möguleikarnir séu endalausir. Maður gæti: farið snemma að morgni eftir svefnlitla nótt og skellt í sig tveimur tvöföldum esspresso, komið sér fyrir heila kvöldstund og lesið "Grámosinn Glóir" eftir Thor Vilhjálmsson yfir Amaretto, boðið yndislega hjartaknúsaranum/beibinu sem þú ert búin(n) að vera skotin(n) í svo lengi upp á Frappuccino og eitthvað skemmtilegt á eftir, hringt í Þingmanninn þinn og boðið honum að ræða bæjarpólitíkina yfir Irish Coffee eða gefið kortin í afmælis- eða brúðkaupsgjöf. Þeir eru fáir sem myndu hafna góðu kaffiboði.

Hver vill skipta?


ps. ef þú hefur ekki áhuga á að skipta þá getur þú samt hjálpað mér með því að segja öðrum frá þessum siptaleik. Þú getur bloggað eða minnst á þetta í samtali við vini, kunningja og samstarfsmenn. Það er alltaf einhver sem sér hag sinn í að skipta... það er hinsvegar ekki víst að sá hinn sami viti af mér ennþá.

Varp

Aðfaranótt þriðjudagsins komu Hrönn systir mín og litla frænka mín, Freydís, loksins heim frá Þýskalandi. Ég gat því miður ekki farið til Þýskalands strax og hún fæddist í vor. Ég og Sif systir sóttum hana út á völl því okkur fannst við eiga heimtingu á að vera fyrst til að knúsa þær. Síðustu viku er ég búinn að vera spenntur eins og barn á leiðinni í sælgætisverksmiðju yfir því að fá þær heim. Nú verður litla Freydís aldeilis knúsuð í bak og fyrir. Valur Kári er líka nokkuð spenntur yfir þessu litla barni og enn einni fullorðri manneskjunni sem hefur áhuga á að gefa honum athygli. Harpa segir að það séu komin eggjahljóð í mig. Ég verð að viðurkenna að ég ræð lítið við mig af gleði, hamingju og spennu yfir því að umgangast Freydísi. Það er eitthvað við ungabörn sem fær mann til að eiga egglos á hverjum degi.
Stærsti kosturinn við það að systir mín á svona lítið barn, að hin systir mín eigi von á barni í september en ekki ég er að í þetta skipti er ég ekki með ungabarn og get því gefið þeim óskipta athygli mína... og ég get alltaf skilað þeim til mæðra sinna og feðra þegar börnin eru orðinn þreytt, svöng eða búin að fá nóg af fettum, grettum og látum í mér.

Glöggir átta sig á því að tilgangur skiptaleiksins er einmitt að skipta upp í far til Þýskalands til að heimsækja systur mína, systurdóttur og mág, en ég er líklegast sá eini í fjölskyldunni sem ekki hefur farið í heimsókn til þeirra öll þessi ár sem þau hafa búið þarna.

Ávöxtun rauðrar bréfaklemmu

Hafði þið fylgst með manninum sem byrjaði með eina rauð bréfaklemmu, fór svo og skipti við fólk og endaði með einbýlishús í Canada? Kíkið á http://oneredpaperclip.blogspot.com/. Frekar magnað.

Af hverju fæ ég ekki svona brjálæðislega sniðugar hugmyndir?

Ég hef áveðið að fylgja fordæmi þessa snillings. Ég byrja hinsvegar með vegleri hlut og ætla setja markið lægra. Þetta er nú einusinni Ísland, sem er örlítið smærra en Bandaríkin.

Þessi skiptaleikur virkar þannig að ég býð ákveðinn hlut. Sá sem hefur áhuga að skipta við mig á þessum hlut og einhverjum öðrum jafn veglegum eða veglegri hefur samband við mig. Ég býð síðan þann hlut til skipta og þannig koll af kolli. Hægt er að hafa samband við mig í oskar@karlmenn.is með subject "Skipti".

Ég býð til skiptanna glæsilegan ónotaðan lyklakippuhring. Á honum er mynd af íslenskum hesti og skrifað "Ísland" ásamt nafnorðinu Hestur bæði á þýsku og ensku. Ég ætla mér að enda í flug og bíl ferð til Þýskalands. Hver vill byrja að skipta við mig?

Blessaða beina brautin

Ég heiti Óskar og ég er sykurfíkill. Í dag fæ ég nýtt hjól og í dag er ég búinn að vera "þurr" í einn dag.

Í dag þáði ég ekki föstudagskaffi í vinnunni þrátt fyrir að það væri ógurlega girnileg súkkulaðikaka og ávaxtalengja (með kransakökumarsspani) í boði. Ég ætla heldur ekki að fá mér vöfflur í eftir-hádegismat eða nammi og kók í kvöld. Sykur er fíkniefni fyrir mér. Það er sætt og seyðandi og tekst að gleypa mig ef ég fæ mér eitt smakk. Nú tek ég aftur í taumana og hætti þessari vitleysu. Ég veit hvað það er gott að vera laus við sykur og ég veit að það er vel hægt að sleppa honum. Ég veit vel að hann er helst orsök þess að ég hef þyngst síðustu 2 mánuði. Ég veit að ég vil ekki sjá þessa þyngd. Ég VEIT að ég get betur.

Enn meiri árans óheppni og annað betra

Nú hefur vonandi af mér gengið. Í dag dundi við þriðja óhappið og vonandi er þá allt komið. Á leiðinni í vinnuna í morgun bakkaði rúta framan á bíl tengdar móður minnar sem ég var að keyra. Blessunarlega varð hvorki slys á mönnum né dýrum og tjón á pólónum minniháttar þó það þurfi að laga stuðarann og skipta um eitt ljós.

Það er nokkuð ljóst ef eitthvað er til í heiminum sem kallast KARMA að ég á helling inni núna. Ég hugsa að ég fari í kvöld og kaupi miða í lottó.

Ég er smám saman að jafna mig eftir þessi áföll. Ég fór í dag í reiðhjólaverslun til að kaupa nýtt hjól. Það vildi svo ógurlega vel til að aðal maðurinn í búðinni er Ragnar, trommari úr Högnum sem fór með okkur Smaladrengjunum til Sönderborg (http://ljosvikingur.blogspot.com/2006/03/heill-s-r-fsturjr.html) fyrr á þessu ári. Það er óskaplega gott að hitta á mann sem veit hvað hann er að selja og getur gefið manni bestu ráðleggingar og kjör sem völ er á, enda varð það úr að ég festi kaup á mjög góðu hjóli og fylgihlutum. Núna iða ég í skinninu lítill krakki að fá hjólið, en ég sæki það eftir vinnu á morgun. Hver vill koma út og hjóla um helgina?

Stuttar buxur

Nú eru að verða 2 ár síðan ég átti almennilegar stuttbuxur... þar að segja einhverjar stuttbuxur. Þær sem ég átti fyrir 2 árum voru alls ekki almennilegar enda þá orðnar eitthvað um 10 ára gamlar og bæði ljótar og slitnar eftir því. Í þar síðustu viku fanst mér kominn tími á að bæta úr þessu stuttbuxnahallæri og fór þess vegna á útsölu í FAT FACE í Kringlunni. Þarf fann ég forkunnarfagrar stuttbuxur úr slitsterku buxnaefni og ágætlega útlítandi líka. Við Harpa fórum út úr bænum þá helgi og hlakkaði ég mikið til þess að vígja stuttbuxurnar. Að sjálfsögðu var farið að skyggja og kólna þegar við komum á staðinn og daginn eftir var blautt og kalt. Þess má geta að á sama tíma var bongó blíða í borginni og fínt stuttbuxnaveður.

Vikan á eftir leið skýjuð og blaut en þegar kom að næstu helgi fórum við fjölskyldan á Úlfljótsvatn. Stuttbuxurnar fóru með en á úlfljótsvatni var hvasst og kalt. Við keyrðum síðan til systur minnar og fjölskyldu í bústað norður í Húsafell. Þar var logn en hálfskýjað og kalt. Ekkert stuttbuxna veður.

Við þurftum að fara snemma í bæinn á sunnudag til að koma Hörpu í vinnu og viti menn. Haldiði að í bænum hafi ekki verið þessi ógurlega blíða alla helgina. Ég var snöggur að vippa mér í stuttbuxurnar og setja smábarnapoll út í garð fyrir Val Kára.

Af þessari dæmisögu má læra að best sé að fara stutt, þegar maður vill labba um í stuttbuxum.

Það er lítið og leikur sér

Það er ótrúlegt að eiga barn. Það eru engin orð eða hreyfingar sem geta lýst þeirri upplifun fullkomlega.Nú er rétt um mánuður í það að Valur Kári verður tveggja ára. Það er ótrúlegt að hugsa til þess að fyrir rétt um tveimur árum var hann 3 kíló og gjörsamlega ósjálfbjarga að öllu leiti. Núna er hann 14kg stæðilegur KRAKKi sem hleypur um allt, hefur eigin skoðanir, langanir og vilja. Síðasta vika var enn einn vendipunktur í þroska hans. Hann uppgötvaði "þú" og "ég" og tók um leið einhverskonar stökk í skilningi á umhverfi sínu auk þess sem hann stækkaði og þroskaðist skyndilega í andliti á nokkrum dögum.

Í kjölfar þessa þroskastökks fannst mér tímabært að auka aðeins á orðaforðann og dýraþekkinguna. Fram til þessa hafa sumar dýrafjölskyldur verið nefndar undir ákveðnu yfirheiti. Til dæmis hafa íkornar, hamstrar, rottur og mýs gengið undir nafninu mús. Flóðhelstar, nashyrningar og fílar kallast fílar og fleira í þeim dúr. Ég ákvað að nú skyldi strákurinn læra muninn.
Við settumst upp í rúm eitt kvöldið á náttfötum og Valur Kári valdi sér dýrabók til að lesa. Eftir nokkrar flettingar kom síða þar sem íkornar léku sér í trjám. Valur Kári kallaði upp í mikilli gleði "mús! ti ti ti" og sagði sposkur: "nei Valur Kári, þetta er íkorni". Valur Kari horfði á mig undrandi en ég útskýrði fyrir honum að íkornar væru með stórt skott en mýs með pínulítið. "Íh-kohnn-i" sagði Valur Kári og benti stoltur á alla íkornana á opnunni. Við flettum á næstu síðu. "Íh-kohnn-i!" sagði Valur Kári. "Nei, þetta er hamstur. Sjáðu hann er ekki með neitt skott. Hamstur!" sagði ég. Valur Kári horfði dágóða stund á myndirnar af hömstrunum í dýrabúðinni og gúdderaði það síðan. Jú Hamstur er ekki með skott og þess vegna ekki íkorni.
"Amstur!" sagði hann og benti á alla hamstrana.Við flettum áfram og komum að opnu með frumskógardýrum. Hann þekkti vel flest en síðan benti ég á eina myndina og sagði "Tígrisdýr". Valur Kári leit á mig og sagði skýrt: "Ljón". "Nei Valur Kári, þetta er Tígrisdýr, arrrrwww" sagði ég á móti. "Nei pabbi, ljón" svaraði Valur Kári og setti í brýrnar. "Nei, þetta er ekki ljón, þetta er appelsínugult tígrisdýr. Sjáðu rendurnar, ljón eru ekki með rendur." "Nei pabbi, usss. Ekki tigisid, bara ljón!". Því var ekki hnikað þetta kvöld.

Árans helvítis ólukka

Síðasta vika var aldeilis ólukku vika. Hún byrjaði reyndar ágætlega með því að ég átti afmæli, en á fimmtudaginn var hjólinu mínu stolið. Það stóð fyrir utan vinnuna hjá mér og einhver gerði sér lítið fyrir og klippti á lásinn, sem var nú frekar veglegur. Þjófurinn hafði með sér hjólið mitt sem er aðeins árs gamalt glæsilegt Trek 3700 hjól með brettum, hraðamæli (amk festingum), og líka festingu fyrir barnastól. Nú eigum við Harpa semsagt gagnslausan barnastól á hjól. Ég er búinn að flakka um hverfið að leita, án árangurs, og tilkynna um þjófnað til lögreglu. Ég er sem betur fer tryggður fyrir hluta skaðans, en þarf að bíða í mánuð sem tryggingafélagið gefur sér. Nema hvað, það er allur júlí, sá mánuður sem ég þarf mest á hjólinu að halda til að komast úr og í vinnu. Fkn frábært. Ef þið sjáið einhverstaðar mann á ferðinni á bláu/silfruðu trek hjóli með grárri barnastóla festingu skuluð hlaupa á hann og snúa þjófinn niður. Tékkið líka í bakpoka hans. Mig grunar að þið gætuð fundið 100" flatskjá sem hann nappaði af bílastæðahúsi Kringlunnar.

Ég var svo frá af sorg um kvöldið og annars hugar að þegar ég setti í þvottavélar tók ég upp á því að þvo Nokia 6100 GSM símann minn með buxunum mínum. Það þarf ekki að spyrja að því að ég á hreinasta ónýta GSM síma norðan Alpafjalla. Ég sakna símans míns sárt því hann var ægilega fínn basic sími sem gat hringt, send sms, móttekið MMS og spilað "Everybody dance now" hringinguna sem ég bjó til. Ekkert óþarfa drasl, bara nettur basic gæða sími.
Ég er þessa dagana að leita mér að hæfilega góðum notuðum SonyEricson síma því ég tími engan vegin að eyða í nýjan síma. Hvað er annars málið með ísland að bjóða eiginlega bara upp á NOKIA?