Sjaldan er ein báran stök (bókstaflega)

Já, uss, þetta var erfið helgi. Á fimmtudagsnótt varð VK veikur með "upp og niður" á 10 til 40 mín fresti á tímabilinu 02:00 til 11:00. Þetta kostaði Hörpu vökunótt þar sem ég varð að kenna námskeið á föstudags morgun sem ég gat ekki sleppt. Ég fékk þar af leiðandi að sofa fyrir utan þegar setja þurfti nýtt á rúmið, sækja handklæði, blauta þvottapoka og svoleiðis. Eftir svefn í hádeginu á föstudag varð VK hinn hressasti og sagði skilið við veikindin.

Seinni hluta föstudags fór Harpa síðan í flugvél til austfjarða til að leika landsbyggðarljósu á Neskaupsstað og hún verður þar í viku.

Það var nóg að gera hjá okkur VK á laugardag þannig að vorum að heima frá um það bil 11 til hálf 15. Þá vorum við að verða of seinir í skírnarveislu Matthíasar Mána og áttum eftir að skipta um föt. Nema hvað. Þegar ég opna hurðina finnst mér eins og einhver standi fyrir hurðinni. Ég hugsa strax "f**** það er einhver að ræna okkur og stendur fyrir hurðinni." Ég hendi mér á hurðina til að komast inn og lendi með miklu skvampi í forstofunni sem er full af vatni. Hvað haldi’ði. Meðan við vorum í burtu fauk kranafestingin af og sprautaði vatni út um allt. Þegar ég kom var stofan með 3-4cm vatni yfir öllu, farið að renna yfir þröskuldur inn í svefnherbergi og inn á bað. Nú voru góð ráð dýr. Ég stoppaði vatnsrennslið og hringdi út stórskotaliðið í fjölskyldunni.VK varð alveg himinn lifandi og mjög spenntur yfir öllu saman. Busl laug í allri íbúðinni og mikið sport að veiða dótið sitt úr súpunni. Ég vissi ekki hvað ég átti af mér að gera, enda í sjokki. Vissi ekki hvort ég ætti að hringja í slökkviliðið, lögreglu eða hvað. Þegar pabbi kom sagði hann mér að hringja í tryggingafélagið. Það er nefnilega þannig að félögin hafa á sínum snærum svona viðbragðslið. Stuttu seinna kom maður með vatnsryksugu og þurrkara. Síðan þá er allur minn tími búinn að fara í að ganga frá. Þrífa og þurrka skápa, dót, þvo og brjóta saman og reyna að ganga frá öllu, enda allt í rúst. Sem betur fer virðumst við ekki hafa orðið fyrir stórfelldu tjóni enda höfðum við tekið til daginn áður í stofunni. En vissulega er stofustæðan ónýt, náttborð, slatti af skólabókum og vk bókum, hljómborðið hennar hörpu og eitthvað af húsgögnum aðeins þrútin. Við getum þó prísað okkur sæl yfir því að það var ekkert stórkostlegt svo sem dýr raftæki, parket, myndaalbúm eða ómetanlegir hlutir sem skemmdust. Nú er bara eftir margra daga vinna í frágangi á íbúðinni. Við erum líka tryggð þannig að við fáum þetta verðmæti hlutanna bætt. Verst er þetta bara með tímann sem fer í að koma hlutunum í samt horf.
Maður getur huggað sig við það að aldrei hefur verið þrifið jafn vel og skúrað inni í hillum og bak við skápa. Ég verð örugglega búinn að þessu um svipað leiti og Harpa kemur heim á föstudaginn :Þ

Massív snilld og magnaður árangur

Alltaf finnur maður eitthvað skemmtilegt á netinu. Vinnufélagi minn dundaði sér eitt kvöldi að skoða hvernig samstarfsmenn okkar hefðu litið út ef þeir hefðu útskrifast á einhverjum tilteknum árum. Fyrir tilstilli www.yearbookyourself.com er það fljótgert og fáránlega fyndið. Hér til hliðar sjáið þið hvernig ég hefði getað litið út ef ég hefði útskrifast árið 1975 (sem eins og margir vita hefur verið langþráður draumur minn).
Hér er líka tengill á mína síðu þar sem er að finna mynd af Hörpu og systur minni. Og hér. (þetta Homeroom kerfi er ekkert allt of fullkomið).

Prófið að setja ykkar mynd inn og setjið linkinn í comment hérna.



Að öðru er það að frétta að í gær rauf ég 500km múrinn sem var takmark sumarsins í hjólavegalengd. Ég sé hinsvegar enga ástæðu til þess að hætta núna. Ég er búinn að taka þá ákvörðun að hjóla eins lengi og færð leyfir (og jafnvel lengur). Ætli maður verði ekki að stefna á 750km áður en árið er úti? Eins og áður er hægt að fylgjast með hjólaferðum mínum HÉR

Hamfarir

Harpa færði mér hræðileg tíðindi á fimmtudaginn. Ég ver að viðurkenna það að ég varð alveg miður mín. Ég hefði aldrei búist við þessu og veit satt að segja varla hvað ég á að gera.

Fat Face í Kringlunni lokar!

Þetta eru hræðileg tíðindi fyrir mig og Hörpu. Ég man það eins og það hefði gerst í gær þegar Harpa kom heim úr kringlunni fyrir nokkrum árum ótrúlega kát með stóran brúnan og bláan pappapoka og sagði "Ég er búin að finna BÚÐINA". Það er nefninlega staðreynd að FAT FACE var búðin okkar. Við höfðum verið að væflast í ýmsum búðum en aldrei fundið búð sem hentaði okkur fullkomlega, en FAT FACE kom óvænt og uppfyllti allar okkar þarfir og óskir.

FAT FACE er fataverslun sem á rætur sínar að rekja til brettagaura sem fóru að hanna og selja boli á kvöldin svo þeir gæti eytt sem mestum tíma í brettin á daginn. Fatalínan er þægileg, endingagóð og frjálslega fín. Fötin eru lituð með náttúrulegum aðferðum og eru oft bæði casual og fín. Það leið ekki á löngu fyrr en öll okkar daglegu föt voru úr Fat Face. Ég held ég geti alhæft að um 80% minna fata og um 90% Hörpu klæða sem við notum að staðaldri séu úr FAT FACE. Þaðan kemur Óskars "look" síðustu ára.

Við erum semsagt í öngum okkar því við vitum ekki hvar við eigum að versla föt eftir að þeir loka. Kanski verðum við þá bara að fara til útlanda að versla í Fat Face þar?

Það er þó huggun harmi gegn að núna er 70% afsláttur af ölli í búðinni þangað til þeir loka. Ég brá mér og verslaði buxur, stutt- og síðermabol, rennda peysu og skyrtu og borgaði aðeins rétt um 8500kr fyrir. Geri aðrir betur. Er að spá í að fara aftur áður en lokar og verða mér út um annað sett.