Undirokun

Í gær svæfði ég strákinn upp úr átta og sofnaði sjálfur. Harpa kom heim um ellefu og ýtti við mér en ég var eins og björn í vetrardvala og ráfaði stefnulaust um íbúðina í nokkrar mínútur áður en ég hlunkaðist ofan í rúm aftur og svaf til morguns. Í svefni komu að mér ýmsar draumsýnir merkilegar og ómerkilegar en ein þeirra situr sérstaklega eftir.

Mig dreymdi að ég væri staddur í herbergi í Leifsstöð. Í herberginu var eitthvað um fólk og meðal annars kona sem virðist hafa verið ráðherra eða háttsettur ráðamaður í íslenska stjórnkerfinu. Fyrir utan herbergið var gangur og hinumegin við ganginn var annað herbergi. Í því herbergi var bandaríski herinn að vígbúast. Þeir voru að taka til vopn og ýmsan árásarbúnað (sem við frekari umhugsun hefði ekki geta komist fyrir í nokkru herbergi í Leifsstöð).Bandaríski herinn kom yfir ganginn inn í herbergi Íslands með dökkhærða konu í forustu. Hún tilkynnti að Bandaríkin hertækju hér með Ísland og neyddi íslensku ráðakonuna til að skrifa afsal af íslandi, sem hún gerði með appelsínugulum kúlupenna á hálft afrifið hvítt blað.

Stuttu síðar hitti ég Hörpu og spurði hana með grátstafinn í kverkunum hvort hún hefði frétt af þessu voðalegu tíðindum. Mér fannst sérstaklega sárt að nú var stranglega bannað að flagga íslenska fánanum nokkur staðar en flagga átti þeim Bandaríska í staðin. Mér fannst það samt nokkuð merkilegt að hafa verið á staðnum þegar sögulegi afsalsmiðinn appelsínuguli var skrifaður. Ekki man ég hverju Harpa svaraði.