Grillið Glamrar (endurtakið hraðar aftur og aftur)

Í þar síðustu viku byrjaði veðrið að batna. Á föstudegi var sól og blíða. Flestir íslendingar fengu þá flugu í höfuðið að draga grillið fram og grilla í góða veðrinu. Ég rakst á nokkuð girnilega kryddlegna svínakjöts pakkningu í bónus, keypti grillkartöflur og hugsaði mér gott til glóðarinnar. Þegar heim var komið datt mér í hug að gott væri að tékka á grillinu. Ég komst að því að gasið hafði greinilega leikið út einhvern tíman í vetur þannig að kúturinn var tómur. "Jæja, það er ekki mikið mál að skjótast út á bensínstöð" hugsaði ég. "Best að byrja á að hreinsa grindina eftir veturinn". Þegar ég tók grindina upp tók ég eftir því að járnplatan sem liggur yfir brennarann var eitthvað undarleg því hún bognaði niður í miðjunni. Ég greip í annan endann og tók helminginn upp en hinn ryðgaði helmingurinn datt á grillbotninn. "Hmmm, svolítið riðguð þessi. Ætli maður geti fengið nýja í Byko? Það er svosem ekki langt að fara". hugsaði ég. Þá tók ég eftir því að brennarinn var eitthvað skrítinn líka. Mér fannst götin óvenju stór. Þegar ég potaði í eitt þeirra datt allur brennarinn af og hlunkaðist í ryðrykmekki á hliðina. Á þeim tímapunkti féll ég frá hugmyndinni um að grilla. Sagan endar hinsvegar ekki þar.

Ég skellti bökuðu kartöflunum inn í ofn og hálftíma síðar opnaði ég plastið utan af svínakjötinu. Þegar ég valdi pakkninguna taldist mér til að í henni væru um fjórar meðalstórar kjötsneiðar. Það var nú aldeilis ekki svo. Í pakkningunni var ein risa sneið umvafinn stórri þykkri fiturönd og sinum og önnur minni sneið sem var 1/5 hluti húð af svíni. Kjötið sem ég hafði hugsað amk fyrir okkur þrjú og jafnvel gest dugði varla fyrir mig og Hörpu fyrir utan að við höfðum litla lyst á þessum ógirnilegu sneiðum.

Boðskapurinn í þessari sögu er eftirfarandi:
Tékkið á grillinu ÁÐUR en þið ákveðið að fara að grilla og í guðanna bænum, ekki kaupa kjötið í bónus.