Tækifæri lífs míns

GSM símar hafa gjörbreytt heiminum. Núna er alltaf hægt að ná í fólk hvenær sem er, hvar sem er... eða svo til. Þetta leiðir nokkra hluti af sér, en ég nefni bara þrjá hér:* Maður er hættur að muna eða leggja símanúmer á minnið, þau eru öll í símanum* Maður skipuleggur minni fram í tímann, því maður getur hringt á leiðinni, eða á staðnum í hvern sem er, hvar sem er* Maður skilur ekki eftir skilaboð því maður getur alltaf hringt aftur.

Síðan gerist það að einhver hringir í mann akkúrat þegar maður getur ekki svara eða hefur kannski algjörlega óviljandi skilið símann eftir einhverstaðar. Þessi manneskja hringir úr einhverju númeri sem maður þekkir ekki og við uppflettingu í símaskránni kemur annaðhvort í ljós að númerið er ekki skráð eða að þú þekkir ekki neinn sem tengist þessu númeri. Hvað gerir maður?

Þetta kom fyrir mig í fyrradag. Einhver hringdi í mig um miðjan dag frá Tannlæknastofu í austurbænum. Ég hef ekki grænustu glóru hver var að hringja eða af hverju. Þetta gæti hafa verið rangt númer en þetta gæti líka hafa verið tilviljunarkennd hringing miljónamærings sem ætlaði að gefa einhverjum heppnum 40miljónir ef sá hinn sami myndi hlaupa nakinn niður laugarveginn á laugardagskvöldi.

Ég mun aldrei komast að því, en tilhugsunin um að hafa mögulega misst af tækifæri lífs míns mun naga mig að innan að eilífu.

(P.s. GSM síminn er tæki djöfulsins... en í því fellst þversögnin því GSM síminn er náttúrulega djöfulsins snilld).