Stóra póstburðarmálið?

Ég sat við alla helgina og las fyrir Stjórnun II prófið sem var á mánudag (mér gekk alveg prýðilega btw). Harpa fór í skálaferð með Ægisbúa skátastelpurnar sínar og tók Val Kára með sér. Ægisbúar sameinuðust þar með ferð Hraunbúa úr Vogunum. Skálinn er staðsettur í Heiðmörkinni fyrir ofan Vífilstaði. Þið getið rétt ímyndað ykkur gleðina gamanið lætin hjá VK að leika við fullt af 10-12 ára stelpum sem allar kepptust við að passa hann. Það kom líka á daginn að hann vildi alls ekki fara heim, hann vildi bara hafa "stelpurnar mínar".

Ferðin sjálf hefði ekki verið frásögu færandi nema fyrir það að fór í göngutúr í Heiðmörkinni. Þegar þau komu að stóru grillsvæði sáu þær pappírsrusl á víð og dreif yfir um 200 metra svæði. Þarna voru auðvitað sannir skátar á ferð og þau tóku til við að safna ruslinu og hreinsa til í náttúrunni. Þá kom fljótlega í ljós að þarna var ekkert venjulegt pappírsrusl á ferðinni. Þetta voru ótal bréf, blöð, umslög og margvíslegur stimplaður póstur sem einhver hafði reynt að brenna og hafði brunnið mis mikið. Líklegast hefur einhver troðið öllu í eitt af grillunum, kveikt í og yfirgefið svæðið, eða flúið einhverja umferð. Sá hinn sami reiknaði ekki með hvassvirðinu sem hefur líklega slökkt í eldinum og feykt herlegheitunum síðan um svæðið. Skátarnir eyddu nokkrum tíma í að safna póstinum saman og fylltu heilan stóran svartan ruslapoka. Í ljós komu ýmisleg persónuleg skjöl svo sem boðskort í fermingar, debetkort, örorkukort, persónuleg handskrifuð bréf með myndum frá útlöndum, lokaviðvaranir, samningar með vottuðum undirskriftum og ýmislegt fleira. Það kom líka í ljós að pósturinn var alls ekki úr sömu póstnúmerum og póststimplarnir voru allt frá því fyrir áramót fram á síðustu misseri. Hringt var á lögguna sem kom og hirti póstinn við mikla ánægju skátastelpnanna.

Það verður að segjast að þetta er hið ógurlegasta mál. Hvernig getur þetta gerst? Það fer enginn heiðarlegur maður með fullan ruslapoka af stimpluðum og frímerktum pósti upp í Heiðmörk og reynir að brenna hann nema hafa eitthvað óhreint í pokahorninu, það er alveg öruggt! Maður spyr sig, hvað gekk manneskjunni til, hvað fékk hún út úr þessu og hver er sökudólgurinn? Það er þó víst að sá hinn sami gerði ekki ráð fyrir stórum hópi af skátastelpum á rölti um Heiðmörkina síðla í maí.

BLAÐIÐ mun fjalla um þetta á morgun á blaðsíðu 6. Það verður spennandi að fylgjast með hvort þetta sé upphafið á stóru íslensku sakamáli? Enginn er óhultur!