Síðustu vikur

Mér hefur oftar en einusinni verið bent á undanfarið að "það sé ekki mikið að gerast á blogginu mínu". Það er vissulega rétt. Einhvernveginn hefur það æxlast þannig að maður hefur lítið verið að láta frétta af sér þrátt fyrir að reglulega detti manni eitthvað sniðugt í hug og hugsi "þetta verð ég nú að blogga um".
Ég tildæmis skammast mín ferlega fyrir að hafa ekki drifið í 1.apríl bloggfærslu eftir gott gengi síðasta aprílgabbs.

Við Daníel Brandur hittumst um daginn og ræddum meðal annars um blogg. Hann kom með ágæta pælingu um að bloggin væru ekki síður heimild fyrir komandi kynslóðir heldur en nútímalesendur. Til dæmis mun Valur Kári geta lesið hvað ég dundaði mér við á bloggtímanum. Svo er líka mín reynsla að mér finnst gaman að fylgjast með vinum og kunningjum sem maður hittir ekki oft. Þetta hjálpar við að halda tengslunum lifandi.
Blogg er merkilegt fyrirbæri, svo ekki sé meira sagt. Hvað knýr ykkur til að blogga, þið sem hafið lagt í það?

Þar af leiðandi er það ekki síður mikilvægt fyrir mig að þeir vinir og kunningjar eða að aðrir sem áhuga hafa á mér og mínum málum hafi tækifæri á að fylgjast örlítið með. Ég ætla því að fara snögglega yfir það merkilegast undanfarið hjá mér og minni fjölskyldu og muna eftir blogginu í framhaldi.

- - - - Síðustu vikur - - - - -

Það merkilegasta sem er að gerast er að Valur Kári er orðinn svo stór. Stærðarinnar sjálfstæður strákur með mikla klifþörf og ýmsar pælingar og skoðanir á lífinu og umhverfinu. Það er ótrúlegt hvað hann heldur alltaf áfram að stækka og þroskast.

Vikuna fyrir páska fór Harpa með fjölskyldu sinni til Skotlands í tilefni að fimmtugsafmæli tengdarmóður minnar. Við VK áttum náðuga viku saman, en um leið áttar maður sig á því að það er ekkert grín að vera einstætt foreldri með barn sem er farinn að hafa eigin skoðanir og langanir. Það gekk allt eins og í sögu en við söknuðum fjölskyldumóðurinnar sárt.

Þegar kom heim færði hún Val Kára tvær gjafir sem vert er að nefna. Hann fékk ekta ósvikið Skotapils og háa sokka með. Valur Kári var mjög hrifinn og um leið og hann var kominn í það bað hann um tónlist sem hann dansaði síðan við eins og hann ætti lífið að leysa. Í viðbót við skotapilsið var hann klæddur í bindið sem ég fékk (með Macbeth munstrinu) og með gamla þjóðfána Skota sem skykkju. Þetta var sveimér frábær sjón.
Hin gjöfin vakti enn meiri lukku. Harpa kom með Tomma togvagn lestasett. Augun ætluðu út úr höfðin á VK og hann titraði af spennu þegar hann sá lestina. Lestin hefur gengið nær stöðugt í viku núna. Ein lestanna keyrir sjálf og er með rafhlöðu. Ég hef þónokkru sinnum þurft að skipta um batterí. Þessi lestasería er mjög svipuð klassísku BRIO trélestunum og passa teinarnir saman. Nú er semsagt búið að leysa gjafmál næstu árin. Ég á að minnstakost mér draum um að byggja glæsilegt lestarveldi út um öll gólf (pabbar mega alveg leika sér svolíitið líka).

Helsta foreldrahlutverks verkefnið þessa dagana er að venja Val Kára á klósettferðir í stað bleyjuskipta. Þetta er mikið verkefni sem fer ágætlega af stað, en á eftir að taka nokkurn tíma. Gólfið hefur reyndar sjaldan verið skúrað svona oft í viku og þvottavélin fer í gang á hverju kvöldi, en þetta er allt partur af ferlinu.

Hjá mér er mikið að gera, mikið verkefnaálag í skólanum enda styttist óðum í próf, bara rúmur mánuður eftir af skólaárinu, en því miður lenda verkefnaskil þannig að eftir síðara og seinasta prófið þarf ég að skila 2 verkefnum. Sénsinn að ég nái að klára þau fyrir prófin!

Harpa er eins og áður sagði útskrifuð og vinnur núna, eins og áður, á sængurkvennadeild Landspítalans. Hún bíður núna spennt eftir svari við umsókn um framhaldsnám í ljósmóðurfræði. 20 sóttu um en aðeins 10 komast að.

Þá er það komið í bili. Já, og gleðilega páska allir saman. Hugsa að ég þurfi ekki að segja gleðilegt sumar strax, reyni að muna að senda inn línu fyrir það ;)