[Sein tilkynnt] Stórtíðindi

[Nú er sumar, gleðjumst gumar, vinnan er alla daga]. Þegar maður er í skóla heldur maður að eftir að skóla sé lokið hafi maður mun meiri tíma til alls. Það er náttúrulega helber vitleysa. Eitt af því sem maður hefur til dæmis minna tíma fyrir er blogg. Ég er búinn að ætla að koma með ýmiskonar málefnalegar bloggfærslur og taka minn pól í hæðina á þjóðfélaginu, ísbjörnum, eurovision og fleiru en einhvernvegin var ekki mikill tími til að koma þeim hugsunum á blað. Ég skrifaði reyndar bloggfærslu í upphafi síðustu viku en var netsambandslaus og þess vegna gleymdist hún á minnislyklinum. Nú viku síðar dreif ég mig í að setja hana inn. Vers'o guð:]
--------------------------------

Jæja, kæru vinir nú er öllu lokið.

Á [þar]síðasta laugardag útskrifaðist ég loksins úr Háskóla Íslands með glans úr Háskóla Íslands með baccalaureus artium (BA) í bókasafns- og upplýsingafræði. Um leið vann ég mér inn rétt til þess að nota starfsheitið bókasafns- og upplýsingafræðingur.

Ég gat nú ekki annað en mætt á brautskráninguna ásamt 845 samnemendum mínum sem líka tóku við skírteini við þessa athöfn. Þetta var hin lengsta athöfn með tveimur klukkustundum af upplestri nafna á meðan nemendur hlupu yfir sviðið í laugardalshöllinni til þess að hafa í við upplesturinn. Ég og aðrir fengum að taka í höndina á deildarforseta okkar og síðan í hönd rektors. Þetta er líklega í fyrsta og eina skipti sem ég hef séð og hitt frú rektor á minni þrauta háskólagöngu. Athöfnin var tveir tímar og ég verð að viðurkenna að ég get illa gert upp við mig hvort þetta hafi verið þess virði að sitja þarna eða bara tímaeyðsla. Ég vona alla vega að stjórnendur muni sjá að sér í framtíðinni og til dæmis skipta upp brautskráningu milli fræðasviða næsta haust.

Ég hélt upp útskriftina með fjölskyldu og vinum í blíðskaparveðri, en því miður var aðeins hluti gesta sem sá sér fært að mæta, enda mikið um útskriftir þennan dag og flakk á fólki út um allt land. Dagurinn var engu að síður mjög ánægjulegur og góður og setti ákveðinn punkt við háskólagöngu mína.

Það verður reyndar að segjast að mér finnst ár og öld síðan ég var í skóla. Nú er maður búinn að vinna í meira en mánuð og enn lengra síðan kennslu lauk og því eru kennslustundir sem fjarlægt bergmál. Nú er stórum kafla í lífi mínu og allt bjart framundan. Ég er orðinn ráðgjafi og sérfræðingur í skjalamálum hjá FOCAL Software & Consulting (Hópvinnukerfum). Ég er reyndar búinn að starfa þar að hluta til síðastliðið eitt og hálft ár, en nú kem ég á fullu inn í starfsemina og tek við meiri skyldum. Mjög áhugavert og skemmtilegt þó ég hafi getað valið úr öðrum störfum. (Það er sko engin kreppa hjá bókasafns- og upplýsingafræðingum eins og starfsauglýsingar gefa skýrt til kynna).

Nú er það bara að hoppa út í sumarið með prófskírteinið, góða skapið og tilhlökkun eftir alvöru launaseðli (nú fer maður kannski að lifa yfir fátæktarmörkum víst maður er laus við LÍN).