Draumfarir

Í gær bankaði ógæfan að dyrum hjá okkur litlu fjölskyldunni. Seint í gær kom í ljós að Kata Kanína, bangsi og sálufélagi Vals Kára var týnd. Hún fannst hvergi á heimilinu, í bílnum eða nánasta nágreni. Harmurinn var mikill og nær óbærilegur þegar kom að háttatíma og Kata var ekki til staðar. „Hvar er Kata mín?“ grét hann lengi áður en hann sofnaði loksins upp í rúminu okkar umvafinn öllum böngsunum sínum og haldandi í höndina mína.

Við Harpa vorum alveg ráðalaus. Þegar við hugsuðum til baka komumst við fljótt að því að við vissum ekki nákvæmlega hvenær eða hvar hún hvarf. Harpa mundi eftir að hafa hana í hendinni þegar hún var að koma heim með Val Kára af leikskólanum. Ég mundi ekki eftir Kötu í bíltúrnum niður í bæ og til ömmu löngu. Hörpu fannst samt endilega hún muna eftir því að VK legði frá sér Kötu í bílnum áður en við fórum inn. Bæði vorum við sannfærð um að VK hefði ekki verið með hana þegar hann klæddi sig úr í stiganum á leiðinni inn.

Það segir ótrúlega margt um minnið hve ónákvæmlega við mundum hlutina. Ég mundi hvar ég lagði þegar ég kom heim og mundi eftir því að hafa lyft VK upp í bílinn þegar við fórum, en ég gat ekki með nokkru móti sagt af eða á hvort Kata var með eða ekki.

Í gærkvöldi gekk ég hverfið og garðinn til að athuga hvort Kata hefði dottið út eða hvort VK hefði verið með hana þegar hann hljóp inn og misst hana. Kata er reyndar vel merkt með nafni, heimilisfangi og símanúmeri með vatnsheldri merkingu á ensku, síðan í Þýskalands ferðinni. Ég var búinn að snúa íbúðinni við að leita þannig að við vorum farin að hallast að því að einhver hefði fundið hana og myndir hringja fljótlega.

Við Harpa sofnuðum seint, enda var okkur ekki rótt. Við vorum eiginlega í sjokki ekki síður en VK. Kata er eiginlega ein af fjölskyldunni. Hún hefur fylgt Val Kára frá fæðingu, fer allt með okkur. VK leitar til hennar þegar hann meiðir sig, er leiður og hræddur. Hún er einstök og ómissandi. Við Harpa reyndum að rifja upp daginn en gátum ekki munað neitt frekar. En nú er komið að því dularfulla.

Mig dreymdi ýmislegt í nótt sem ég kann svosem ekki nánari skil á... en einhvern tíman í nótt dreymir mig að til mín kemur manneskja, mér finnst það hafa verið frekar eldri kona án þess ég geti skilgreint það nákvæmlega. Hún kemur til mín og segir þessa einu setningu: „Kata er hjá fjölskyldunni“. Þessi heimsókn var mér ljóslifandi þegar ég vaknaði.

Um hádegi í dag kom það í ljós að Kata var undir eldhúsborði hjá ömmu löngu. Ég verð að viðurkenna að ég fékk gæsahúð við þá frétt.

Nú er spurningin. Sumir segja að í svefni vinni undirmeðvitundin úr ýmsum upplýsingum sem maður hefur meðtekið um daginn og flokki og skrái allt saman. Þannig hafi heilinn í mér tengt saman tvo og tvo eða munað eftir einhverju sem ég gat ekki rifjað upp og síðan skilað niðurstöðunni í svefni.
Aðrir myndu segja að þarna hafi verndari í fjölskyldunni veitt okkur mikilvæga aðstoð og hefur náð til mín í svefni. Það mætti líka velta því fyrir sér hvort Kata hafi raunverulega verið með í för til ömmu löngu, eða hvort einhver hafi bjargað henni frá götunni og komið henni fyrir þar sem hún myndi finnast fljótt. Ég verð að viðurkenna að mér lýst vel á hugmynd númer tvö en svari hver fyrir sig.