Ósjálfstæð býfluga

Um daginn var ég staddur í sjoppu að ná mér í eitthvað snarl. Þá kem ég auga á nýja afurð frá Vífilfelli: "Berg toppur". Eins og allir vita þá er ég sucker fyrir nýjungum þannig að ég spurði hvað þetta væri. Afgreiðslumaðurinn svarar af miklum áhuga að þetta sé nýjasti vatns-hittarinn. Bragbætt vatn án kolsýru, til með skógarberjarbragði og sítrónu. "Oooooo" hugsaði ég. "Skógarberja... mmm" og skellti mér á eitt stykki. Það var ekki fyrr en ég opnaði flöskuna í vinnunni og tók fyrsta sopann af sætu skógarberjavatninu að ég gerði mér grein fyrir því hvað ég hafði raunverulega gert. Ég hafði virkilega borgað fullt "gosflöskuverð" fyrir Gvendarbrunnavatn með sykri og bragðefni.

Því meira sem ég hugsa um þetta því verr líður mér. Sykrað vatn. SYKRAÐ VATN. ÞAÐ ER EKKI EINUSINNI KOLSÝRA Í ÞESSU! AF HVERJU SYKRA VATNIÐ?
Grínlaust, er ekki allt í lagi með þjóðina? Svona er innihaldslýsingin á flöskunni:

Bragðbætt vatn án kolsýru. Innihald: Vatn, ávaxtasykur, sítrónusýra, rotvarnarefni (e202, E211), bragðefni.

Við erum að tala um vöru þar sem hráefni númer 2 á eftir vatni er umbreyttur sykur. Það er minna af bragðefni heldur en rotvarnarefnum. KRÆST. Ég kaupi þetta aldrei aftur, svo mikið er víst... og svo var bragðið ekki einusinni gott. Bragðaðaðist eins og skógarberjaklósettsteinn (get ég ímyndað mér).